ये जो गुड गर्ल या बॅड गर्ल ये जो इमेज बनाया हुआ है ना ये सब एकदम बकवास है!!

-
           


ये जो गुड गर्ल या  बॅड गर्ल ये जो इमेज बनाया हुआ है ना ये सब एकदम बकवास है!! 
बात सिर्फ इतनीसी हैं की आप अपनी जिंदगी को किस तरिके से जिना चाहते हैं.... 


वेळ असला की शॉर्ट फिल्म्स आणि वेब सिरीज बघणं हा माझा नवा छंद आहे. अर्थात यामागे माझा स्वभाव आणि  फायदाही तितकाच आहे कारण सलग ३ तास देण्यापेक्षा दिवसाआड २० -२५ मिनिटे देण मला परवडतं. 
कारण एखादा चित्रपट कधी कधी ३ तासात जे नीट सांगू शकत नाही ते खूपदा एखादी शॉर्ट फिल्म किंवा ४-५ भागांची वेब सिरीज फार खोलात शिरून मांडते असं मला जाणवतंय.. 
हा तर हे सगळं यासाठी की आजच एक वेब सिरीज पाहून संपली.. फक्त ५ भागांची ही मालिका दि गुड गर्ल शो! पेइंग गेस्ट  म्हणून राहणाऱ्या चार मुलींची गोष्ट आणि त्यांच्या जीवनात घडलेल्या प्रसंगांना प्रत्येकीने आपापल्या विचारसरणीने केलेला प्रतिकार.. 
सुरुवातीला आधी कधीतरी मी याचा मधलाच भाग पाहिलेला मला बरा वाटलेला नंतर बघेन म्हटलं पण नंतर नावाचं विसरले.. आज थोड आठवतंय त्यावरून शोध सुरु केला आणि सापडली ..  
सुरुवातीच्या भागात अगदी नेहमीसारखी त्याच रूममेट्स, पेइंग गेस्ट , दिल्ली गर्ल्स ,अशांवर असावी किंवा एक बिहार मधून आलेली साधी मुलगी आणि तिचा प्रवास (गर्ल इन दि सिटी सारखं) असा काहीसा विषय असेल असा अंदाज मी मांडला पण यात असं काहीच नाहीय :P  
शेवटच्या दोन भागात मात्र मला ही  मालिका जास्त आवडली आणि विषयही. अर्थात विषय आपल्या रोजच्या चर्चेतला आहे. पण मांडणी मला आवडली ... 
स्त्री सक्षमीकरण हा विषय आपण सगळेच बोलतो यावर कितीतरी उहापोह आपण केलेले आहेत.. सगळ्या बाजूनी विचार मांडून ऐकून झालेले आहेत. तेच यातही मांडलेले आहेत पण ते कसे मांडलेत आणि त्यांचा विचार ते आपल्या विचारात भरविण्यास किंवा आपल्याला  अजून विचार करायला कसं भाग पडतात हे फार आकर्षक आहे. साध्या शब्दाच्या,संवादाच्या माध्यमातून  एक सामान्य कथा घेऊन स्त्री सक्षमीकरणासोबतच स्त्रीवाद, स्त्रीवादी विचारसरणी असणारे लोक आणि त्यांच्या वागण्यातला विरोधाभास,ढोंगीपणा  (हा विषय मला जास्त महत्वाचा वाटला ) बदलते स्त्रीजीवन , हॉस्टेल मधे किंवा पेइंग गेस्ट राहणाऱ्या मुलींबद्दल असणारे पूर्वग्रह, कशा वागल्या म्हणजे मुली वाईट किंवा कशा वागल्या म्हणजे मुली चांगल्या हे आपले आपणच ठरवलेले प्रमाण... आपण प्रत्येकच जण हे ठरवत असतो पण आपापल्या व्याप्तीनुसार  (यात मीही आहेच). पत्रकार,वकील,समाजसेवक,कार्यकर्ते अशा कितीतरी पदांवर आपण काम करतो पण समाजाच्या अनिष्ट मानसिकतेच्या आपण पुढे गेलोय का? की असे विषय हाताळताना आपण पुरोगामी पद्धतीने विचार तर करतो पण समाजासमोर तेच मांडताना मात्र तेच प्रश्न विचारतो जे त्या अनिष्ट मानसिकतेला पडतात !! यातही एक विरोधाभासच आहे ! असे सगळे विषय त्यांनी या पाच भागात मांडलेत जे नक्कीच एका विचारी मनाला हात घालतात. शेवटच्या भागात एका वाहिनीवर या चार मुलींची घेतली जाणारी मुलाखत समाजमानसिकतेवर योग्य बोट ठेवते. 
भेट गुंडाळलेला कागद कसा आहे यावरून भेट कशी असेल हे ठरवणे म्हणजे मूर्खपणा आहे पण पूर्वग्रहानीशी जगताना आपण हाच मूर्खपणा नेहमी करतो हे मात्र खरंच आहे ! आपण आपल्या पद्धतीने जीवन जगताना दुसऱ्यांच्या जगण्याची पद्धत कशी स्वीकारतो हेही तितकंच महत्वाचं आहे..(उदा.हल्ली स्पृहा जोशींच्या बोल्ड फोटोवर आलेल्या प्रतिक्रिया) किंबहुना त्यातूनच आपले विचार आणि आपली संस्कृती व्यक्त होत असते. 
बाकी मलाही जे कॉलेजच्या दिवसात पटलेलं ते नव्याने पटलं..

ये जो गुड गर्ल या  बॅड गर्ल ये जो इमेज बनाया हुआ है ना ये सब एकदम बकवास है!! 
बात सिर्फ इतनीसी हैं की आप अपनी जिंदगी को किस तरिके से जिना चाहते हैं.... 







टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

ट्रेन,प्रवास आणि मी

-
इमेज
☺ट्रेन,प्रवास आणि मी ☺ झूक झूक आगीनगाडी या गाण्यातून आणि मग खेळातून आपल्या आयुष्यात आनंद आणणारी ट्रेन मोठं झाल्यावर नकळत आपल्या जीवनाचा आनंददायी भाग बनते .. हे किती मस्त आहे. आपण सर्वच जण प्रवास करतो .. प्रवास कुणाला आवडत नाही!! पण या प्रवासाची माध्यमं आपल्या आपल्या खास आवडीची असतात .. जसं बस,रेल्वे,विमान,गाडी वगैरे वगैरे पण माझा आवडीचा प्रवास तेव्हाच पूर्ण होतो जेव्हा त्यात ट्रेन असते. ट्रेन आणि मुंबईकरांचं नातं हे अगदी सलगीच्या सख्य्या मैत्रीसारखा .. बोरिवलीला राहून गिरगावात महाविद्यालयीन शिक् षण म्हणजे माझी आणि ट्रेनची गट्टी जमणं हे अगदी साहजिक आणि अपरिहार्यच.. गावी जाताना होणाऱ्या त्या निळ्या ट्रेनचा प्रवास मात्र नेहमी लक्षात राहतो आणि दुसऱ्या रंगाची राजधानी आणि दुरांतो सुद्धा .... प्रवासात मी अबोल असते जास्त बोलत नाही, फक्त न्याहाळत असते. पण तरी रोजच्या तास दीड तासाचा प्रवास असो वा अगदी दोन दोन दिवसाचा ट्रेन प्रवास असो आठवणींनी मात्र समृद्ध करतोच आणि काहीतरी नवीन देतोच .. पहिल्या प्रवासातला कुतूहल मात्र नक्कीच अजूनही लक्षात आहे.. जे या जाहिरातीत अगदी अचूक...
अधिक वाचा

" मानवी समाज आणि अंधश्रद्धा "

-
इमेज
"  मानवी समाज आणि अंधश्रद्धा " जी गोष्ट मुळात खरी नसतानाही तिच्यावर विश्वास ठवणे , ती मानणे म्हणजे  ' अंधश्रध्दा' , अंधश्रध्दा केवळ   अज्ञान   नाही तर ती प्रक्रिया आहे . म्हणूनच देवा - ध्रर्माशी तिचं नातं एवढं सरळ आणि सोपं नाही . अमूक -  अमूक सांगतो , म्हणून ते खरंच असलं पाहिजे.चिकित्सा करण्याची गरज नाही  ' शब्दप्रांमाण्य' आणि  ' अचिकित्सा' हे अंधश्रध्दा प्रक्रीयेचे दोन प्रधान घटक आहेत . अंधश्रध्दा हा एक मानसिक दुबळेपणा आहे. मागास व अशिक्षित समाजाचे हे एक वैगुण्य आहे. श्रध्दा आणि अंधश्रध्दा याबद्दलचा वाद तर कायमच चालू असतो. देवधर्मकल्पनेशी त्याची फार सांगड असते. अंधश्रध्देची अनेक उदाहरणे आहेत   काही सौम्य तर काही घातक व भयंकर आहेत. ·          मांजर आडवे जाण्यामुळे काम बिघडते ,   तीन तिगडा काम बिगडा. ·          मासिक पाळी अमंगळ असते ,   विटाळ होतो. ·          पायाळू ...
अधिक वाचा

सासर-माहेरच्या गोष्टी

-
इमेज
  Shared with Public लग्न होऊन आताशे चार महिने होतील... तरी अजून या आयुष्यात स्थिर व्हायला नेमका किती वेळ लागेल असा प्रश्न मनात नेहमीच असतो. लग्न काही अचानक झालंय असं नाही. स्थळं बघायला सुरुवात केल्यापासूनच खरंतर मनाची हळूहळू या आयुष्यासाठीची तयारी होत असते. पण कितीही तयारी करा.. जेव्हा नेमकं आपलं घर जे नंतर अचानक माहेर म्हणून संबोधलं जातं ते सोडून दुसऱ्या घरी, सासरी राहायला लागतो तेव्हा अगदीच कसोटीचा काळ होऊन जातो. नेमकं कुठेच रमता येत नाही. माझं घर म्हणून घट्ट जपलेला भाव अचानक माहेर होतं.. आणि लग्न होऊन सासरचे घर आपलं करण्याची प्रक्रिया सुरू झालेली असते. त्यामुळे हक्काने हे माझं घर असं म्हणताना मन कुठेच स्थिरावलेलं नसतं. लग्न झाल्यानंतर 10 एक दिवसांनी गुगलमॅप मध्ये होम च्या जागी लोकेशन बदलताना अचानक एक मोठा श्वास घेतला जातो. सासर वाईट असो वा चांगलं याचा संबंध इथे नाही. सासरी राहताना काही केल्या माहेरची आठवण क्षणभर जात नाही. मृगजळा प्रमाणे माहेरची दृश्य डोळ्यासमोर उभी राहतात. त्यात आपण रमणार इतक्यात हे शक्य नाही असं आपणच आपल्याला समजावत राहतो. एखाद्या प्रसंगाच्या संदर्भाने माहेरची...
अधिक वाचा