आजोळ एक खजिना आनंद लुटण्याचा...

-
आजोळ एक खजिना आनंद लुटण्याचा...
गावचे आठ दिवस…
खूप मज्जा 
*सगळ्यात आधी मस्त मनभरून खाल्लेला रानमेवा 
*शेतीच्या कामातली मदत (मदत कसली तिकडे पण मज्जाच जास्त) ;) :P
*शांत वातावरणात मस्त हवेत मनसोक्त वाचन आणि थोडा अभ्यास 
*संध्याकाळी तलावावर लुटलेला आनद 
*मोकळ्या शीतल नभांखाली रात्रीचं पहुडणं 
*तेव्हाच चांदण्यांनी भरलेल्या आकाशाचे सर्व भावंड आजी आजोबांना माहित आहे तितकं आकाश दर्शन घडवणं
गावातली सर्वात उंच टेकडी चढायला जाणं 
*सगळ्या भावंडांच एकमेकांची गुपितं शेअर करणं आणि मग त्यावरून चिडवणं 
*जेवताना जेवणापेक्षा जास्त दिवसभरातली मज्जा आठवून हास्यकल्लोळ 
*एकीकडे जातो सांगून अख्खं गाव फिरून येणं 
*बघितलेला असो वा नसो पण तरी सगळ्यांनी एकत्र बसून एकतरी चित्रपट बघायचाच कारण ''असली मजा तो सब के साथ आता है''. :D
*आणि मग शेवटी आजोळच्या गोड आनंदी मिठीतून नको वाटत असतानाही मुंबईला निघून येणे… 
मुंबईत पुन्हा रिफ्रेश होऊन मस्त अभ्यासात गढून  जायचं :) :D

स्थान: Kolhapur, Maharashtra 416001, India

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

ट्रेन,प्रवास आणि मी

-
इमेज
☺ट्रेन,प्रवास आणि मी ☺ झूक झूक आगीनगाडी या गाण्यातून आणि मग खेळातून आपल्या आयुष्यात आनंद आणणारी ट्रेन मोठं झाल्यावर नकळत आपल्या जीवनाचा आनंददायी भाग बनते .. हे किती मस्त आहे. आपण सर्वच जण प्रवास करतो .. प्रवास कुणाला आवडत नाही!! पण या प्रवासाची माध्यमं आपल्या आपल्या खास आवडीची असतात .. जसं बस,रेल्वे,विमान,गाडी वगैरे वगैरे पण माझा आवडीचा प्रवास तेव्हाच पूर्ण होतो जेव्हा त्यात ट्रेन असते. ट्रेन आणि मुंबईकरांचं नातं हे अगदी सलगीच्या सख्य्या मैत्रीसारखा .. बोरिवलीला राहून गिरगावात महाविद्यालयीन शिक् षण म्हणजे माझी आणि ट्रेनची गट्टी जमणं हे अगदी साहजिक आणि अपरिहार्यच.. गावी जाताना होणाऱ्या त्या निळ्या ट्रेनचा प्रवास मात्र नेहमी लक्षात राहतो आणि दुसऱ्या रंगाची राजधानी आणि दुरांतो सुद्धा .... प्रवासात मी अबोल असते जास्त बोलत नाही, फक्त न्याहाळत असते. पण तरी रोजच्या तास दीड तासाचा प्रवास असो वा अगदी दोन दोन दिवसाचा ट्रेन प्रवास असो आठवणींनी मात्र समृद्ध करतोच आणि काहीतरी नवीन देतोच .. पहिल्या प्रवासातला कुतूहल मात्र नक्कीच अजूनही लक्षात आहे.. जे या जाहिरातीत अगदी अचूक...
अधिक वाचा

" मानवी समाज आणि अंधश्रद्धा "

-
इमेज
"  मानवी समाज आणि अंधश्रद्धा " जी गोष्ट मुळात खरी नसतानाही तिच्यावर विश्वास ठवणे , ती मानणे म्हणजे  ' अंधश्रध्दा' , अंधश्रध्दा केवळ   अज्ञान   नाही तर ती प्रक्रिया आहे . म्हणूनच देवा - ध्रर्माशी तिचं नातं एवढं सरळ आणि सोपं नाही . अमूक -  अमूक सांगतो , म्हणून ते खरंच असलं पाहिजे.चिकित्सा करण्याची गरज नाही  ' शब्दप्रांमाण्य' आणि  ' अचिकित्सा' हे अंधश्रध्दा प्रक्रीयेचे दोन प्रधान घटक आहेत . अंधश्रध्दा हा एक मानसिक दुबळेपणा आहे. मागास व अशिक्षित समाजाचे हे एक वैगुण्य आहे. श्रध्दा आणि अंधश्रध्दा याबद्दलचा वाद तर कायमच चालू असतो. देवधर्मकल्पनेशी त्याची फार सांगड असते. अंधश्रध्देची अनेक उदाहरणे आहेत   काही सौम्य तर काही घातक व भयंकर आहेत. ·          मांजर आडवे जाण्यामुळे काम बिघडते ,   तीन तिगडा काम बिगडा. ·          मासिक पाळी अमंगळ असते ,   विटाळ होतो. ·          पायाळू ...
अधिक वाचा

सासर-माहेरच्या गोष्टी

-
इमेज
  Shared with Public लग्न होऊन आताशे चार महिने होतील... तरी अजून या आयुष्यात स्थिर व्हायला नेमका किती वेळ लागेल असा प्रश्न मनात नेहमीच असतो. लग्न काही अचानक झालंय असं नाही. स्थळं बघायला सुरुवात केल्यापासूनच खरंतर मनाची हळूहळू या आयुष्यासाठीची तयारी होत असते. पण कितीही तयारी करा.. जेव्हा नेमकं आपलं घर जे नंतर अचानक माहेर म्हणून संबोधलं जातं ते सोडून दुसऱ्या घरी, सासरी राहायला लागतो तेव्हा अगदीच कसोटीचा काळ होऊन जातो. नेमकं कुठेच रमता येत नाही. माझं घर म्हणून घट्ट जपलेला भाव अचानक माहेर होतं.. आणि लग्न होऊन सासरचे घर आपलं करण्याची प्रक्रिया सुरू झालेली असते. त्यामुळे हक्काने हे माझं घर असं म्हणताना मन कुठेच स्थिरावलेलं नसतं. लग्न झाल्यानंतर 10 एक दिवसांनी गुगलमॅप मध्ये होम च्या जागी लोकेशन बदलताना अचानक एक मोठा श्वास घेतला जातो. सासर वाईट असो वा चांगलं याचा संबंध इथे नाही. सासरी राहताना काही केल्या माहेरची आठवण क्षणभर जात नाही. मृगजळा प्रमाणे माहेरची दृश्य डोळ्यासमोर उभी राहतात. त्यात आपण रमणार इतक्यात हे शक्य नाही असं आपणच आपल्याला समजावत राहतो. एखाद्या प्रसंगाच्या संदर्भाने माहेरची...
अधिक वाचा